بازی های بومی

سلام بر تمام دوستان، خوبان و همراهان

در این پست دو بازی بومی محلی از استان بوشهر (که از کتاب راهنمای بازی های ایران گرفته شده) می نویسیم تا از خوندنش لذت ببرید و شاید تونستید اجراش کنید :

گُل گلابی

نوع: بازی- سرگرمی

منطقه ی بومی: دشتی، دشتستان، تنگستان

جنس: پسران

تعداد: گروهی

محل اجرا: فضای باز

زمان اجرا: شبهای مهتابی

شرح بازی: دو استاد از میان بازیکنان انتخاب شده به گوشه ای می روند و در گوشی کلمات گل و گلابی را به خود نسبت می دهند و به جمع بازیکنان بر می گردند، سپس در حالی که دست های همدیگر را حقه وار  گرفته اند، یکی یکی، بازیکنان را به داخل دست هایشان فرا می خوانند  و به نوبت می پرسند:

گل و گلاب بر سرت

قند و نبات بر سرت

گل اِتمیا یا گلابی؟ (گل می خواهی ، یا گلابی؟)

در اینجا نفری که در حلقه ی دست های دو استاد قرار گرفته باید یکی را انتخاب کند. اگر گفت گل، جزو یاران استادی می شود که گلمه ی گل را برای خود انتخاب کرده و اگر گفت گلابی جزو یاران استادی می شود که کلمه گلابی را به خود نسبت داده است. این عمل تا تقسیم همه ی بازیکنان به دو دسته ادامه دارد. بازیکنان هر دسته به ردیف، پشت سر استاد خود صف بسته، دست هایشان را به دور کمر یار جلوی خود حلقه می کنند، آن گاه وسط دو استاد که حالا درست رو به روی هم قرار گرفته اند، خط مستقیمی کشیده می شود. دو استاد در یک زمان، در حالی که توسط یاران خود سفت و سخت گرفته شده اند دست به دست هم داده محکم یکدیگر را به سوی خود می کشند. پای هر استاد  از خط یاد شده خارج شود، گروهش سوخته است و باید به نفرات گروه برنده کولی بدهد و مسافتی ببرد.

 

گَلّ شده

نوع: بازی ورزشی

تعداد: گروهی (در دو گروه)

محل اجرا: فضای باز

ابزار بازی: یک توپ

شرح بازی: ابتدا در دو انتهای محوطه ی بازی، دو جایگاه را به نام «دکه» خط کشی و مشخص می کنند. بعد در فاصله ی کمی از دو دکه و به طرف داخل زمین خط کوتاه دیگری می کشند که هر یک «خط فرسنگ» نامیده می شود و فاصله ی میان خط و فرسنگ و دکه را «سنگ» می گویند. آنگاه دو استاد که ورزیدگی و تسلط بیشتری داشته باشند انتخاب شده و هر یک یاران خود را بر می گزینند. برای تعیین وضعیت دو گروه در بازی به شیوه ی [خدا یا زمین] عمل می کنند که نهایتاً گروهی برنده و گروه دیگر بازنده خواهند بود. حال گروه بازنده در داخل زمین به صورت پراکنده قرار گرفته و آماده ی توپ گیری می شوند. یک نفر هم به نام «گل میان» که از افراد دو گروه نبوده و بی طرف است، برای پاس دادن توپ در نظر گرفته می شود. بازیکنان گروه برنده برای زدن توپ در پشت دکه ی اول قرار می گیرند و هر یک تنها یک بار می توانند توپ را بزنند، البته بجز استاد گروه که آخرین نفر است و اجازه دارد سه بار آن را بزند. حال به نوبت یکی از افراد گروه برنده انتخاب شده و در فاصله ی میان دکه و خط فرسنگ قرار می گیرد. «گل میان» به اندازه ای که تقاضا می شود، توپ را پاس می دهد و این بازیکن توپ را با چوب و در حد توان خود به طرف زمین پرتاب می کند و خودش به سرعت به طرف دکه ی مقابل رفته و باز می گردد. اگر در حین رفت و برگشت، توسط گروه بازنده با توپ زده شود، جای دو گروه عوض می شود و در غیر اینصورت نوبت به نفر بعدی از گروه برنده می رسد که توپ را بزند. رفت و برگشت افرادی که توپ را می زننند الزامی نیست و تنها در صورتی که مایل باشند برای بار دیگر زننده ی توپ باشند، باید این مسافت را طی کنند. رفت و برگشت بین دکه ها را اصطلاحاً «حلال و حرام» می گویند. کسی که چوب را به توپ زده حرام محسوب می شود و تنها با پیمودن مسافت است که می تواند خود را حلال کند.

زمانی که یکی از بازیکنان قصد زدن توپ را دارد و یکی از یاران او تصمیم به رفت و برگشت بین دو دکه را دارد، این بازیکن مجاز نیست که قبل از زدن توپ از خط فرسنگ عبور کند که در آن صورت افراد داخل زمین کلمه ی «فرتنگ» را به کار می برند. در آخر بازی که مدت آن بستگی به توافق بازیکنان دارد، «گل میان» زمان های چوب زدن هر تیم را محاسبه و برنده ی بازی را اعلام می کند.

شیوه های گرم کردن

در این پست یکی از شیوه های گرم کردن برای کودکان را قرار می دهم و امیدوارم که به کار معلم ورزش های دوره ابتدایی بخورد و بتوانند با الهام از آن تمرینات بیشتری طراحی کنند. اگر دوستان مایل بودند در پست های بعد باز هم از این تمرینات قرار می دهیم.

بازی های گرم کردن

گرم کردن، بدن را برای تمرین شدیدتر آماده می سازد. گرم کردن به تدریج ضربان قلب، جریان خون ماهیچه ای و دمای بدن را به میزانی که بدن برای تمرینات شدیدتر به آنها نیاز دارد افزایش می دهد. برای نوجوانان نابالغ میزان ضربان قلب زودتر افزایش می یابد و همچنین دوره رسیدن به حد اکثر ضربان برای آنها کوتاه تر است. بنا بر این گرم کردن آنقدر که برای بزرگسالان حیاتی است برای بچه ها حیاتی نیست، یعنی می توان زمان این فعالیت را برای آنها کوتاه تر در نظر گرفت. بازی ای که در زیر طراحی شده کمک کوچکی برای علاقمند کردن دانش آموزان دوره ابتدایی به گرم کردن است، تا وقتی که به دوره های بالاتر می روند خود به صورت درونی شده به گرم کردن قبل از ورزش بپردازند و آسیب های احتمالی جلوگیری کنند.

یه تیکه از این یه تیکه از اون

محل بازی: داخل یا بیرون سالن

فضای بازی مورد نیاز: زمینی به مساحت 18 * 12 متر

وسایل مورد نیاز:

-         یک دستگاه مولد موسیقی و یک موزیک ورزشی که برای گروه سنی مناسب باشد.

-         دیگر لوازم مورد نیاز بر اساس گوناگونی بازی ها و خلاقیت مربی می تواند تغییر کند.

آماده شوید: مولد موسیقی را روشن کنید. تمام وسایل (مثل توپ ها) را در جعبه هایی در کناره زمین بازی قرار دهید تا هنگامی که بازی کنان می خواهند آنها را بردارند از هل دادن و تنه زدن با یکدیگر اجتناب کنند.

چگونه بازی کنیم:

بازیکنان فعالیت ها را یک بار با موسیقی و یک بار بدون موسیقی انجام می دهند. برای مثال هنگامی که موزیک در حال پخش است بازیکنان یک توپ بسکتبال بر می دارند و در اطراف اتاق بدون تماس با هیچ فرد دیگری به دریبل زدن (با دست راست، با دست چپ و یک در میان) می پردازند. هنگامی که موزیک قطع می شود توپشان را پرتاب می کنند. وقتی موزیک دوباره به راه می افتد دوباره شروع به دریبل زدن می کنند یا ممکن است هنگامی که موزیک در حال پخش است پاس والیبال راانجام دهند و سرویس را بزنند و یا هنگامی که موزیک قطع شده است توپ را به دیوار بکوبند.

راهکارهایی برای فعالیت:

-         هنگامی که یک بازیکن دارد توپ بسکتبال را به سمت حلقه پرتاب می کند، توپ ممکن است به صورت کسی برخورد کند. این مسئله باعث می شود برخی بازیکنان کمی نگران (سلامتیشان) شوند. من این شانس را دارم که پنج تا حلقه بسکتبال داشته باشم. چندین توپ بسکتبال و یک جعبه توپ های نرم تر و سبک تر آموزشی والیبال را به بچه ها می دهم. به کودکانی که والیبال را انتخاب کرده اند سبدهایی از پیش طراحی شده می دهیم تا توپ را به درون آن پرتاب کنند. با این وجود باز هم ممکن است آنها بازهم از ناحیه سر مورد ضربه توپ ها قرار بگیرند اما نه به آن سختی. لحظه های آموزش را غنیمت بشمارید، بازی را کمتر متوقف کنید در همان لحظات هم مهارت هایی مثل حفظ توپ و تمرکز بر روی توپ را بازنگری کرده و دوباره تمرین کنید.

-          برای ایجاد جو اعتماد و امنیت برای کودکان، رقابت هایی مثل دریبل زدن تنها با یک دست (راست یا چپ) و یا یک در میان را ایجاد کنید.

-         سعی کنید از فوم ها یا توپ های معمولی فوتبال در زمین های باز استفاده کنید.

کنترل تنفس

در این پست مطلبی از کتاب فیزیولوژی ورزشی نوشته جک ویلمور و دیوید کاستیل برایتان قرار دادم تا از خواندنش لذت ببرید و بر تجربه های ورزشیتان افزوده شود . در آینده باز هم به سراغ این گونه مطالب خواهیم آمد:

"چون شنا کردن مستلزم کنترل تنفس است، بیشتر شناگران تلاش می کنند توانایی نگهداری نفس خود را بهبود ببخشند، به این طریق که چند طول استخر را بدون نفس کشیدن در زیر آب شنا کنند. در سال 1963 موقعی که من (کاستیل) مربی شنای تیم دبیرستانی بودم، گروهی از شناگران با یکدیگر شرط بندی کردند که ببینند ، چه کسی می تواند مسافت بیشتری را در زیر آب شنا کند. آنها قبل از شیرجه رفتن در استخر چندین نفس عمیق کشیدند و سپس آنقدر در زیر آب شنا کردند که تحملشان در خود داری از نفس کشیدن به پایان رسید. اغلب آنها توانستند دو طول (50 یارد یا 46 متر) استخر را شنا کنند. یکی از شناگران سه طول را شنا کرد و در نیمه راه چهارمین طول در عمق سه یا چهار فوتی (در حدود یک متری) به طور ناگهانی متوقف شد و بی حرکت ماند. یکی از شناگران به سرعت به قصد نجات وارد استخر شد و با پیکر بی هوش وی مواجه شد. خوشبختانه، هنگامی مه توسط ناجی به سطح آب رسید، شروع به نفس کشیدن کرد و در ظرف 15 تا 20 ثانیه هوشیاری خود را بازیافت. نیازی به گفتن نیست که ادعا کنیم، پس از آن هرگز از این نوع تمرین استفاده نکردیم."

دستگاه تنفسی ما مدام در حال فعالیت است تا با نقشی مکمل سیستم گردش خون ما را کارآمد تر کند، همیشه راه هایی برای صدمه زدن به خود وجود دارد ولی ورزش بی انصافانه ترین راه است. اگر در طول انجام هر ورزشی با شیوه صحیح انجام آن آشنا نشویم به خودمان صدمه می زنیم. یک مربی خوب سعی می کند تا همیشه از اطلاعات روز رشته اش آگاه باشد تا به فراگیرانش کمک بیشتری کند ولی این دلیل نمی شود که ورزشکار همه چیز را کنار بگذارد تا یک روزی مربی آن را به او یادآور شود.

امیدوارم در هر رشته ورزشی که هستید با اطلاع و خوب فعالیت کنید.

از نام علی(ع) مدد گرفتیم...

دوستی یعنی چه؟

چند وقت پيش با تعدادي از دوستان در مورد دليل واقعي دوستي بحث مي کرديم. در ميان گروه اکثر افراد با اين نظر موافق بودند که دوستي هم مانند بسياري از موارد ديگر به ميزان منفعت يا ضرر خودمان بستگي دارد، يعني اگر شما در يک رابطه دوستانه ذي نفع باشيد اين رابطه يک رابطه عاقلانه است.

با اين نظر مخالف بودم ولي نتوانستم منظورم را به طور راحت و کامل بيان کنم. تا ينکه ديشب چشمم به شعر زيبايي افتاد که آن چيزي را که من تلاش مي کردم در طول دو ساعت ببيان کنم در چهار بيت آورده بود. دلم نيامد آن را فقط خودم خوانده باشم (ترجیح دادم اینطوری بسازمش تا مزه ی بیشتری داشته باشه!):